ปฐมบท
สังเขปประวัติ
ธรรมะปฏิสันถาร
หลวงปู่ไม่ฝืนสังขาร
ปรารถธรรมะ
สิ่งที่อยู่เหนือคำพูด
หลวงปู่เตือนพระฯ
จริง แต่ไม่จริง
แนะวิธีละนิมิต
เป็นของภายนอก
หยุดเพื่อรู้
ทั้งส่งเสริมทั้งทำลาย
เมื่อถึงปรมัตถ์แล้ว
ไม่ต้องการ

เป็นการดัดนิสัยหรือเปล่า
ทุกข์เพราะอะไร
อุทานธรรม
อุทานธรรมต่อมา
อุทานธรรมข้อต่อมา
พุทโธเป็นอย่างไร
อยากได้ของดี
มีแต่ไม่เอา
รู้ให้พร้อม
ไม่ตามใจผู้ถาม
ประหยัดคำพูด
ง่าย แต่ทำยาก
ทิ้งเสีย
จริงตามความเป็นจริง
ไม่ได้ตั้งจุดหมายไว้
คนละเรื่อง
ปรารภธรรมะให้ฟัง
แนะนำตามวิทยฐานะ
แนะนำหลวงตาแนน
ภาระและปัญหาประจำ
ปรารภธรรมะให้ฟัง
ปรารภธรรมะให้ฟัง
คิดไม่ถึง
อย่าตั้งใจไว้ผิด
พระพุทธพจน์
ผู้ไม่มีโทษทางวาจา
ขันติบารมี
ไม่เบียดเบียนแม้ทางวาจา
พระหลอกผี
ดีเหมือนกันแต่
นักปฏิบัติลังเลใจ
อยู่ก็อยู่ให้เหนือ
ตื่นอาจารย์
จับกับวาง
ทำจิตให้สงบได้ยาก
หลักธรรมแท้

เตือนศิษย์ไม่ให้ประมาท
หนักๆ ก็มีบ้าง
มีปรกติไม่เกี่ยว

ทำโดยกิริยา
ปรารภธรรมะให้ฟัง
ปรารภธรรมะให้ฟัง ๒

เมื่อกล่าวถึงสัจธรรมแล้ว
ย่อมลงสู่กระแสเดียวกัน

ละเอียด

ว่าง
ไม่ค่อยแจ่ม
เรียนรู้จากการเรียนกับรู้จากการปฏิบัติ
อุบายคลายความยึด

เรื่องกิน
เรื่องกินยังมีอีก

เรื่องกินยังไม่จบ

การค้ากับการปฏิบัติธรรม
ความหลังฝังใจ

หลวงปู่กับเกจิอาจารย์
อยากเรียนเก่ง

ไปธุดงค์เพื่ออะไร

หยุดต้องหยุดให้เป็น
ผลคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน

มีอยู่จุดเดียว

โลกกับธรรม

ควรถามหรือไม่

การปฏิบัติธรรมนั้นเพื่ออะไร

หวังผลไกล

 

 

(ตอนต่อๆ ไป จะนำลงเรื่อยๆ ครับ)